ป. เอก : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 10 / 372

ประโยค - อภิธมฺมตฺถวิภาวินิยา ปญฺจิกา นาม อตฺถโยชนา (ทุติโย ภาโค) - หน้าที่ 677 ปญฺจมปริจเฉทตฺถโยชนา หน้า 677 อิติ ปท์ วจนโตติ สรุป ฯ วจนโตติ ภวิตพฺพนฺติ เหตุ ฯ ตีสุ...เรสูติ มโนทวารวิถี เอก ทุติยวาเร

เนื้อหาบทนี้เน้นการวิเคราะห์อภิธัมม์และการอธิบาย ยกตัวอย่างถึงาชื่องผิดข้องจากธรรม เช่น การเข้าใจสถานะของมโนทวารวิถีและกายวิญญาณวิถี รวมไปถึงการทำกรรมและกระบวนการทางจิตใจ พร้อมการชี้แจงรายละเอียดและคว

ประโยค - อภิธมฺมตฺถวิภาวินิยา ปญฺจิกา นาม อตฺถโยชนา (ทุติโย ภาโค) - หน้าที่ 697 ปญฺจมปริจเฉทตฺถโยชนา หน้า 697 สมุจฺจโย ฯ อนนุตรนุติ ปวดตายาติ กาลสตฺตมี ฯ เอก...เกติ อาลมุพเนติ วิเสสน์ ฯ เอกจิตตกขณ์ อา

เอกสารนี้สำรวจเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับอภิธมฺมตฺถวิภาวินิยา ปญฺจิกา โดยมีการโยงไปถึงมโนทวารและการเข้าถึงความรู้ทางจิต ซึ่งเป็นประเด็นสำคัญในการศึกษาแง่มุมต่างๆ ของจิตที่เกี่ยวข้องกับการตาย มีการกล่าวถึง

ประโยค - อภิธมฺมตฺถวิภาวินิยา ปญฺจิกา นาม อตฺถโยชนา (ทุติโย ภาโค) - หน้าที่ 702 อภิธมฺมตฺถวิภาวินิยา หน้า 702 อาคจฺฉเตว ฯ ธมฺมปทฎฐกถามหาวิสาที่สุ อาคตานี ธมมิกอุปาสกสุส อภัยทฏฺฐคามินิราชาทีน วัตถุนิ เ

บทเรียนเรื่องอภิธมฺมตฺถวิภาวินิยาได้อธิบายถึงธรรมและจิตในสภาพที่แตกต่างกัน รวมถึงขอบเขตของการเกิดและการดับของจิตตามคำสอนของพระพุทธเจ้า เนื้อหาในหน้า 702 เจาะลึกถึงการแสดงธรรม การใช้มโนทวาร และบริบทต่า

ประโยค - อภิธมฺมตฺถวิภาวินิยา ปญฺจิกา นาม อตฺถโยชนา (ตฺติโย ภาโค) - หน้าที่ 4 อภิธมฺมตฺถวิภาวินิยา หน้า 4 หิ ยสมาติ วิภัตตาติ เหตุ ฯ ตสมาติ ปรุจจตีติ เหตุ ฯ อิทานิติ ปรุจจตีติ กาลสตฺตมี ฯ ยถานุปตฺตนฺต

บทนี้เน้นที่การวิเคราะห์อภิธมฺมตฺถวิภาวินิยา ซึ่งมีการอภิปรายถึงเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับปฏิญญาและรูปแบบการวิเคราะห์ที่นำไปสู่การบรรลุถึงเป้าหมายในด้านวิทยาศาสตร์และปัญญา ผ่านการศึกษาและการวิเคร

ประโยค - อภิธมฺมตฺถวิภาวินิยา ปญฺจิกา นาม อตฺถโยชนา (ตติโย ภาโค) - หน้าที่ 248 อภิธมฺมตฺถวิภาวินิยา หน้า 248 ปนสทฺโท วิเสโส ฯ เอวสทฺโท อนาส นิวตเตติ ฯ สพฺพ...ตฺถนฺติ เทสิตาติ สมุปทาน ฯ สา...ปีติ ทวย์

เนื้อหานี้เกี่ยวกับการวิเคราะห์ทางอภิธมฺมตฺถวิภาวินิยา ซึ่งมีการอภิปรายเกี่ยวกับรูป รู้ และความเข้าใจลึกซึ้งที่เกิดจากการปฏิบัติในธรรม รวมถึงคำอธิบายเกี่ยวกับวิธีการงอกเงยทางปัญญา ตามแนวทางที่พระผู้มี

ประโยค - อภิธมฺมตฺถวิภาวินิยา ปญฺจิกา นาม อตฺถโยชนา (ตติโย ภาโค) - หน้าที่ 385 อฏฺฐมปริจเฉทตฺถโยชนา หน้า 385 น คุณหาที่ติ กตฺตา ๆ โคตรภูโตติ คุณหาที่ติ อุปาทาน ฯ อาเสวนนฺติ น คณฺหาที่ติ กมฺม ๆ อิติ วจ

บทความนี้พูดถึงอภิธมฺมตฺถวิภาวินิยา ปญฺจิกา เป็นการวิเคราะห์แนวคิดทางพุทธธรรมอย่างละเอียด ตั้งเจตนาสำคัญเกี่ยวกับการศึกษาธรรมะเพื่อเพิ่มพูนความเข้าใจในธรรมชาติของชีวิต และความเชื่อมโยงของปรัชญาในพระพุ

ประโยค - อภิธมฺมตฺถวิภาวินิยา ปญฺจิกา นาม อตฺถโยชนา (ตติโย ภาโค) - หน้าที่ 456 นวมปริจเฉทตฺถโยชนา หน้า 457 จริตา โทสสัทธาวิตกฺกจริตา โทสพุทธิวิตกจริตา โทสสทฺธาพุทธิ วิตกจริตาติ จตุนน์ คหณ์ ฯ โทส...เยต

เนื้อหานี้บรรยายถึงอภิธมฺมตฺถวิภาวินิยา โดยกล่าวถึงประเด็นสำคัญเกี่ยวกับโทสและโมหาที่กระทบต่อจิตใจ การเป็นที่มาและความสำคัญของโทสที่เกี่ยวข้องกับสภาพจิตใจและการดำเนินชีวิต ตลอดจนการจัดประเภทจริตา และแ

ประโยค - อภิธมฺมตฺถวิภาวินิยา ปญฺจิกา นาม อตฺถโยชนา (ตติโย ภาโค) - หน้าที่ 563 อภิธมฺมตฺถวิภาวินิยา หน้า 564 เหตุ ฯ ปหีนานํ ภาโว ปฟินๆต์ ฯ ตสมาติ ปณฺณรส จตุตารีติ เหตุ ฯ ติณณนฺติ เสกขานนฺติ วิเสสน์ ฯ

เนื้อหาในส่วนนี้อธิบายถึงอภิธมฺมตฺถวิภาวินิยา ปญฺจิกา ซึ่งนำเสนอแนวคิดและหลักการต่างๆ ที่สำคัญในการศึกษาพระพุทธศาสนา โดยเน้นการวิเคราะห์และการแยกประเภทของความรู้เชิงอภิธมฺม โดยการใช้คำศัพท์และนิยามที่

ประโยค - อภิธมฺมตฺถสงฺคหปาลียา สห อภิธรรมมาตวิภาวินีนาม อภิธมฺมตฺถสังคหฎีกา - หน้าที่ 50 นวมปริจฺเฉโท หน้าที่ 51 นวโม ปริจฺเฉโท สมถวิปสฺสนาน ภาวนานมิโต ปริ กมฺมฏฺฐานํ ปวกขามิ ทุวิธมฺปิ ยถากกม ฯ ตตฺถ ส

บทที่ 50-51 ของอภิธมฺมตฺถสงฺคหปาลียา กล่าวถึงวิธีการปฏิบัติสมถวิปัสสนานและการตั้งจิตในแต่ละสภาวะ หลักการของการปฏิบัติในทางที่ถูกต้องเพื่อเข้าใจธรรมชาติของจิต รวมถึงการใช้กรรมฐานหลากหลายรูปแบบเพื่อขัดเ

ประโยค - อภิธมฺมตฺถสงฺคหปาลียา สห อภิธรรมมภาวิภาวินีนาม อภิธมฺมตฺถสังคหฎีกา - หน้าที่ 119 อภิธมฺมตฺถวิภาวินี หน้าที่ 120 ๆ ตตฺถ จุติภวงคาน อนุตรา ปฏิสนธิฏฐาน ฯ ปฏิสนธิอาวชุชนาน ชวนาวชุชนาน ตทารมฺมณาวช

เนื้อหานี้ครอบคลุมเรื่องอภิธมฺมตฺถ การจัดประเภทความรู้ในอภิธรรม รวมถึงการอธิบายสถานะการเกิด การจัดจำแนกวิญญาณและภาวะต่างๆ ตามหลักอภิธรรม สะท้อนถึงการเข้าใจในกระบวนการเกิดและดับ รวมถึงการระบุลักษณะและป

ประโยค - อภิธมฺมตฺถสงฺคหปาลียา สห อภิธรรมมาตวิภาวินีนาม อภิธมฺมตฺถสังคหฎีกา - หน้าที่ 12 ตติยปริจเฉทวณฺณนา หน้าที่ 121 ปีติสหคต์ เอก ขนธ์ ปฏิจจ ตโย ขนฺธา ฯเปฯ เทว ขนฺธา อเหตุ สุขสหคต เอก ขันธ์ ปฏิจจฯ

เนื้อหานี้เป็นการวิเคราะห์อภิธรรมโดยละเอียด ซึ่งกล่าวถึงขันธ์และการปฏิสนธิ รวมถึงการอภิปรายเรื่องโลกุตตรกุสลและผลจิตตา มีการให้ข้อมูลเกี่ยวกับความสำคัญของการวิเคราะห์คำสอนต่างๆ ในอภิธรรม หน้า 12 และ 1

(สมเด็จพระมหาสมณเจ้ากรมพระยาวชิรญาณวโรรส) ๔๙ มีความหวังจะบำรุงก็แต่ตน ถึงจะเผื่อแผ่แก่บุคคลผู้เกี่ยวกัน โดยฉันธรรมดาแต่งมาต่อผู้มีปรีชา เล็งเห็นความปรารถนาของสัตว์ ว่าเป็นอันเดียวกัน คือ รักสุขเกลียดท

บทความนี้พูดถึงความสำคัญของเมตตาในพระพุทธศาสนา โดยเชื่อว่าเมตตาเป็นคุณธรรมที่สามารถนำไปสู่การช่วยเหลือและเสริมสร้างความสุขให้แก่ผู้คน เมตตาจิตช่วยให้มนุษย์มีความปรารถนาดีต่อกันและปฏิบัติตนเพื่อประโยชน

(สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส) ៥៨ พวกกษัตริย์ลิจฉวี ผู้ครองแคว้นวัชชี ในเวลาเธอกำลังตั้งอยู่ในสามัคคีพรักพร้อมเป็นสมานฉันท์ ช่วยกันต่อสู้ป้องกันอาณาจักรด้วยความองอาจ ท้าวเธอก็ไม่สามารถจะได

เรื่องราวเกี่ยวกับการต่อสู้ของกษัตริย์ลิจฉวีในแคว้นวัชชี ยุคที่พวกเขามีความสามัคคีในการป้องกันอาณาจักร แต่ถูกทำลายโดยแผนการแบ่งความสามัคคี จนทำให้ไม่สามารถบรรลุผลได้ ตามคัมภีร์ชาดกได้ยกตัวอย่างให้เห็น

ประโยค - บาลีไวยากรณ์ วจีวิภาค ภาคที่ ๒ อาขยาต และ กิตก์ - หน้าที่ 151 อาขยาต (๑๐๘) ศัพท์กล่าวกิริยา คือ ความทำ, เป็นต้นว่า ยืน เดิน นั่ง นอน กิน ดื่ม ทำ พูด คิด, ชื่อว่า อาขยาต ในอาขยาตนั้น ท่านประกอ

เนื้อหาของเอกสารในส่วนของอาขยาตและวิภัตติในภาษาบาลี โดยอธิบายเกี่ยวกับศัพท์กล่าวกิริยาและการจำแนกแต่ละวิภัตติเพื่อเป็นเครื่องหมายรู้แสดงถึงกาล บท และวจนะ. เนื้อหาแบ่งออกเป็นหมวดต่าง ๆ และอธิบายถึงวิภั

ประโยค - บาลีไวยากรณ์ วจีวิภาค ภาคที่ ๒ อาขยาต และ กิตก์ - หน้าที่ 179 ๓. สตฺตมี ๖. อชฺชตฺตนี ป. ปาเจยฺย, ปาเจถ. ปาเจยย. อปาเจส. อปาจีสุ. อปาจยิตฺถ. ม. ปาเจยฺยาส, ปาเจ ยาถ อุ, ปาเจยฺยาม, ปาเจยฺยาม, อป

บทเรียนนี้จัดลำดับการศึกษาไวยากรณ์บาลีภาคที่ ๒ เน้นที่การทำความเข้าใจการใช้งานของคำและรูปแบบต่าง ๆ ในภาษาบาลี โดยพิจารณาถึงรูปแบบคำเช่น ปาเจยฺย และ อปาเจส การใช้คำเหล่านี้ในประโยคและวิธีการสร้างคำในบร

เอก. สาเวติ. กีนาเปติ. ประโยค๑ - บาลีไวยากรณ์ วจีวิภาค ภาคที่ ๒ อาขยาต และ กิตก์ - หน้าที่ 181 พหุ. สาเวนติ. กีนาเปนฺติ. คาเหติ, คณฺหาเปติ คาเหนฺติ, คณฺหาเปนฺติ ตานาเปติ. โจราเปติ. ตานาเปนติ. โจราเปนฺ

เนื้อหานี้เป็นการนำเสนอเกี่ยวกับบาลีไวยากรณ์ในภาคที่ 2 ซึ่งมีการกล่าวถึงอาขยาตและกิตก์ พร้อมกับการยกตัวอย่างเช่น การลงปัจจัย การสนธิ และการใช้คำในหลาย ๆ รูปแบบ รวมถึงการอธิบายเกี่ยวกับวิธีการทำให้เกิด

ประโยค๘ - วิสุทธิมคฺคสฺส นาม ปกรณวิเสสสุล (ปฐโม ภาโค) - หน้าที่ 98 วิสุทธิมคเค อย ปน อานิสโส ย์ ลทธ์ เตน ตุฏฺฐพฺพฤติ วุตโตวาทกรณ์ สพฺรหฺมจารีหิเตสิตา หีนปณีตวิกปปปริจจาโค อนุโรธวิโรธไปหาน อตฺริจฺฉตาย

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงความสำคัญของวิสุทธิมคฺคและการปฏิบัติตามหลักธรรม โดยมีการอภิปรายเกี่ยวกับการปฏิบัติที่ถูกต้อง และการพัฒนาจิตใจเพื่อความสุขแห่งนิพพาน รวมถึงข้อคิดและแนวทางในการดำเนินชีวิตอย่างมีคุณค

ประโยค๘ - วิสุทธิมคฺคสฺส นาม ปกรณ์วิเสสสุล (ปฐโม ภาโค) - หน้าที่ 142 วิสุทธิมคเค อปปมาณารมุมณฑา วุตตา สา วิรุชฌตีติ ฯ สา จ น วิรุชฺฌติ เอกจโจ หิ อุทธุมาตเก วา อฏฐิเก วา มหนฺเต นิมิตต์พ คณหติ เอกจโจ อป

ในส่วนนี้ของหนังสือวิสุทธิมคฺคสฺส เราได้สำรวจการตั้งค่าทางจิตใจและการเจริญสติผ่านการศึกษาเกี่ยวกับวิญญาณและปริตตารมณ์ โดยแสดงถึงความสำคัญของการมีสติให้กับจิตใจและผลที่เกิดขึ้นกับการเจริญสติในระดับต่าง

ประโยค๘ - วิสุทธิมคฺคสฺส นาม ปกรณ์วิเสสกุล (ทุติโย ภาโค) - หน้าที่ 12 วิสุทธิมคฺเค สพฺพมฺปิ สตฺตหิ อุปมาหิ อลงกตสุตติ วิตถาเรตพฺพ ฯ อปรมปิ อาห โย จาย ภิกฺขเว ภิกขุ เอว์ มรณสฺสติ ภาเวติ อโห วตาห์ รัตติ

เนื้อหาในบทนี้นำเสนอหลักการสำคัญเกี่ยวกับวิสุทธิมรรค โดยเฉพาะการปฏิบัติตนของภิกษุในด้านการเข้าใจถึงมรณสฺสติและการบำเพ็ญเพียรเพื่อการเข้าถึงพระธรรม การฝึกปฏิบัติในแนวทางที่ถูกต้องจะช่วยเพิ่มพูนปัญญาและ

ประโยค๘ - วิสุทธิมคฺคสฺส นาม ปกรณวิเสสกุล (ทุติโย ภาโค) - หน้าที่ 42 วิสุทธิมคเค อาปชฺชิตวา ติฏฐิติ ปเคว ฆาติ สายๆ วา เอวเมว นานปุปการ ปานโภชนาที ทนฺตมูสลสญจุณณิต ชิวหาหตุถปริวตฺติติ เขฬลาลา- ปฏิพุทธ์

เนื้อหานี้มีการอธิบายถึงวิสุทธิมคฺคและการเชื่อมโยงกับพลังปานโภชนาที นอกจากนี้ยังพูดถึงลักษณะการดำรงอยู่ การรับรู้ทางใจ และการแยกแยะในบริบทของธรรม อันเป็นส่วนสำคัญในการเรียนรู้และการปฏิบัติในพระพุทธศาส